Osteoporoza – objawy, przyczyny, odżywianie i leczenie

Osteoporoza - objawy, przyczyny, odżywianie i leczenie

Osteoporoza jest patologią charakteryzującą się zmniejszeniem spójności kości. Osoby dotknięte osteoporozą są bardziej narażone na ryzyko złamań. Patologia ta dotyka około 5 milionów osób w samych Włoszech i okazuje się być szczególnie rozpowszechniona na całym świecie. Mamy zamiar pogłębić wszystkie cechy osteoporozy, objawy, diagnostyka i leczenie w następujących akapitach.

Czym jest osteoporoza?

Osteoporoza wiąże się ze zmniejszeniem wytrzymałości kości i zwiększonym ryzykiem złamań. Wytrzymałość kości dzieli się na dwie główne cechy: masę, czyli ilość, oraz jakość kości. Osteoporoza występuje częściej u osób starszych oraz u kobiet po menopauzie i dotyczy głównie kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa.

Ogólnie rzecz biorąc, osteoporoza może dotyczyć każdej kości w organizmie człowieka, prowadząc do złamań i trwałej niepełnosprawności w najcięższych przypadkach, takich jak biodro. Osteoporoza nazywana jest również “cichą chorobą”, nie dającą żadnych objawów przed wystąpieniem złamań, może również powodować zapadanie się kręgów.

Zapadnięcie się kości i kręgów objawia się zwykle intensywnym odczuciem w kręgosłupie, deformacją i zmniejszeniem jego wysokości, nieprawidłową postawą ciała, np. garbieniem się i wygięciem pleców. Stan chorych kości może być tak pogorszony, że ulegają one niemal samoistnemu uszkodzeniu w wyniku nieznacznych urazów. Chorobie można zapobiegać pomimo starzenia się komórek.

Jakie są biologiczne mechanizmy osteoporozy?

Struktura kości jest tworzona przez kolagen i fosforan wapnia. W ciągu życia każdego człowieka kości są stale odnawiane poprzez usuwanie starych tkanek i odkładanie nowych.

Odnowa kości jest większa w dzieciństwie niż w starszym wieku. Gęstość kości osiąga się około 30 roku życia, po czym organizm zaczyna usuwać stare tkanki w większym stopniu niż odkładać nowe.

Jakie są przyczyny osteoporozy?

Jakie są przyczyny osteoporozy?

Szczytowa masa kostna osiągana w okresie nastoletnim okazuje się być szczególnie ważna dla zdrowia kości. Deficyt w rozwoju wzrostu kości może powodować osteoporozę już w dzieciństwie. Osteoporoza może być również spowodowana utratą kości, większą niż normalnie resorpcją tkanek, podeszłym wiekiem, menopauzą u kobiet, chirurgicznym usunięciem jajników, radioterapią, chemioterapią, andropauzą u mężczyzn oraz zaburzeniami odżywiania.

Osteoporoza może również wystąpić w wyniku długotrwałego leczenia farmakologicznego, anoreksji, alkoholizmu, niewydolności nerek, nadczynności tarczycy, niskiego poziomu hormonów płciowych, różnych przyczyn i w połączeniu z innymi.

Czynniki ryzyka i objawy

Niektóre z czynników ryzyka osteoporozy można skorygować poprzez podejmowanie odpowiednich zachowań.

Do głównych czynników ryzyka należą: niski poziom hormonów płciowych, dieta uboga w wapń i witaminę D. Anoreksja, brak aktywności fizycznej, ale również palenie papierosów, przyjmowanie leków czy spożywanie alkoholu.

Czynniki ryzyka, których nie można skorygować prewencyjnie to: wiek, płeć żeńska i pochodzenie etniczne. Zalicza się również zmiany w strukturze kości, częstość złamań, wywiad rodzinny.

Pierwsze stadia osteoporozy są na ogół bezobjawowe. W późniejszym okresie mogą pojawić się bóle kręgosłupa, zmniejszenie tężyzny fizycznej, nieprawidłowa postawa ciała, złamania kości. W niektórych przypadkach wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza lub pogotowia ratunkowego, zwłaszcza w przypadku osób starszych, powyżej 65 roku życia.

Diagnostyka i powikłania osteoporozy

Diagnostyka obejmuje rozpoznanie osteoporozy, a następnie określenie ryzyka złamań oraz pomiar skuteczności leczenia stanu kości. W diagnostyce osteoporozy wykrywane są: niska gęstość kości, tempo utraty kości, ocena ryzyka złamań. Badania specjalistyczne obejmują USG, tomografię komputerową ilościową TK, absorpcjometrię wiązki pojedynczych fotonów. Złamania kości występują jako najczęstsze następstwo osteoporozy, w poważniejszych przypadkach o charakterze nieodwracalnym, zmieniając również postawę kręgosłupa.

Jak wygląda leczenie osteoporozy?

Jak wygląda leczenie osteoporozy?

Najwłaściwsze metody leczenia osteoporozy polegają na zwróceniu uwagi na dietę, codzienną aktywność fizyczną i profilaktyczne zachowania bezpieczeństwa. Ogólnie, leki są również przepisywane w celu opóźnienia postępującej degeneracji utraty kości, zmniejszenia ryzyka złamań i zwiększenia gęstości kości.

Przeciwko osteoporozie należy stosować odpowiednią dietę bogatą w warzywa i owoce. Aby powstrzymać utratę wagi zaleca się przyjmowanie pokarmów bogatych w witaminę D, witaminę K, wapń. Aby osiągnąć optymalną masę kostną, ważne jest, aby ocenić prawidłowe spożycie wapnia, dzięki jego korzystnym właściwościom dla kości i organizmu.

Pokarmy bogate w wapń to: niskotłuszczowe produkty mleczne, ciemnozielone warzywa liściaste. Przykładowo: brokuły, sardynki i łosoś, soja i jej pochodne, sardynki, rzepa. Spożywanie wapnia zapobiega również tworzeniu się kamieni nerkowych, a pokarmy bogate w witaminę D zapewniają jelitowe wchłanianie soli mineralnych.

Leczenie farmakologiczne osteoporozy dzieli się na leczenie zapobiegawcze i leczenie przeciwbólowe. Najczęstsze terapie polegają na przyjmowaniu bisfosfonianów, agonistów, antagonistów estrogenowych.

Aktywność fizyczna a osteoporoza

Aby przeciwdziałać skutkom osteoporozy konieczne jest prowadzenie prawidłowej codziennej aktywności fizycznej, szczególnie w przypadku małej mobilności. Aktywność fizyczna jest niezbędna do utrzymania zdrowych kości. Ćwiczenia fizyczne zapobiegają również ryzyku nowych upadków i złamań, ale należy unikać zbyt ciężkich ćwiczeń i gwałtownych wysiłków.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *